Το σημείο ισοσκελισμού μιας Zusatzleistung είναι ο αριθμός ραντεβού ανά εβδομάδα στον οποίο η υπηρεσία σταματά να κοστίζει χρήματα. Είναι το επιπλέον πάγιο κόστος λειτουργίας της διαιρεμένο με τη συνεισφορά που αφήνει κάθε μεμονωμένο ραντεβού.
Το νεκρό σημείο για μια Zusatzleistung υπολογίζεται σε τέσσερα βήματα, και η σειρά των βημάτων έχει σημασία:
Τα κόστη που προκύπτουν μόνο επειδή έγινε το ραντεβού είναι τα αναλώσιμα, το σωληνάριο, το τιμολόγιο του εργαστηρίου για το δείγμα αυτό, η προμήθεια επεξεργασίας πληρωμής και τα αμειβόμενα λεπτά εργασίας που καταναλώνει το ραντεβού. Αυτά είναι τα μεταβλητά κόστη, και η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε αυτά και τα πάγια κόστη του χώρου ορίζεται στο Fixkosten und variable Kosten.
Σε αυτό το ποσό ανήκουν μόνο τα κόστη που θα εξαφανίζονταν αν σταματούσε η υπηρεσία, οπότε υπολογίζονται η συσκευή, η εκπαίδευση, η άδεια λογισμικού, μια πρόσθετη ασφαλιστική κάλυψη και τυχόν συμβασιοποιημένες ώρες που αναλήφθηκαν για την υπηρεσία.
Το συνηθισμένο λάθος σε αυτόν τον υπολογισμό είναι να επιβαρύνεις κάθε ραντεβού με ένα μερίδιο από το υπάρχον ενοίκιο, την υπάρχουσα θέρμανση και τους υπάρχοντες βασικούς μισθούς. Αυτός ο επιμερισμός έχει νόημα όταν το ζητούμενο είναι ένα μακροπρόθεσμο κατώτατο όριο τιμής. Είναι όμως λάθος βάση για να αποφασίσεις αν θα ξεκινήσεις, επειδή αυτά τα έξοδα πληρώνονται ήδη, είτε γίνει το ραντεβού είτε όχι.
Μια υπηρεσία που γεμίζει μια ώρα κατά την οποία το φαρμακείο είναι ούτως ή άλλως ανοιχτό, σε έναν χώρο που ήδη θερμαίνεται, με προσωπικό που ήδη πληρώνεται, θα φαίνεται ζημιογόνα αν επιβαρυνθεί με πλήρες μερίδιο ενοικίου, ενώ στην πραγματικότητα προσφέρει θετική συνεισφορά. Βιώσιμες υπηρεσίες εγκαταλείπονται ακριβώς εξαιτίας αυτού του υπολογισμού.
Τα δεδομένα που δεν μπορεί να δώσει κανένα σημείο αναφοράς είναι του ίδιου του φαρμακείου: η τιμή, το κόστος αναλωσίμων και εργαστηρίου ανά ραντεβού, τα λεπτά που απαιτεί το ραντεβού και το πλήρες κόστος αυτών των λεπτών από μια Stundensatzkalkulation. Το νεκρό σημείο είναι το σημείο όπου ένας μήνας σταματά να χάνει χρήματα, ενώ το πόσος χρόνος χρειάζεται για να επιστρέψει η αρχική δαπάνη είναι το ξεχωριστό ζήτημα της Amortisationsdauer, και τα δύο τελικά εμφανίζονται στο Betriebsergebnis.
Αυτό το λήμμα του γλωσσαρίου παρέχει γενικές πληροφορίες για τη γερμανική νομοθεσία και πρακτική των φαρμακείων. Δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Για δεσμευτικές οδηγίες σχετικά με το δικό σου φαρμακείο, επικοινώνησε με το αρμόδιο Landesapothekerkammer.