
Almanya'nın tamamı, Finlandiya, İskandinav ülkeleri ve Kuzey Avrupa'nın büyük kısmı dahil olmak üzere 50. paralelin kuzeyinde yaşıyorsan büyük bir sorunun var. Her yıl cildinin güneş ışığından kayda değer miktarda D vitamini üretemediği yaklaşık beş ila altı aylık bir dönem vardır. Güneş açısı, UVB ışınlarının atmosfere yeterli miktarda ulaşması için fazlasıyla düşüktür. [1]
Bir bakıma bu, biz kuzeylilerin İspanya'dan Maldivler'e güneşli yerlere kış gezileriyle çözmeye çalıştığımız bir fizik sorunu. Ancak bu, yılın yarısında D vitamini düzeyinin tamamen beslenmene ve kullandığın gıda takviyelerine bağlı olduğu acı gerçeğini gizler. Ama kritik olarak, vücudunun bunların herhangi birini gerçekten emip aktive edip etmediğine de bağlıdır.
Geçmişte ben de dahil çoğu kişi doğrudan gıda takviyesine yönelir. Ne de olsa internetten gıda takviyesi almak çok kolaydır ve sağlığın için önemli bir şey yaptığın konusunda sana harika bir his verir. Biz daha iyi bir yol olduğunu düşünüyoruz. D vitamini takviyesi kadar basit bir şey için bile. Aniva olarak önce ölçüm yapmamız gerektiğine inanıyoruz.
Almanya, varlıklı bir Avrupa ülkesinde yaygın D vitamini yetersizliğinin en iyi belgelendiği örneklerden biridir. Alman Sağlık Görüşme ve Muayene Araştırması'nın (DEGS1) ulusal anket verileri, Alman yetişkinlerin %30,2'sinin D vitamini eksikliği yaşadığını (serum 25(OH)D < 30 nmol/L) ve yalnızca %38,4'ünün yeterli düzeyde olduğunu ortaya koydu. [2] Mevsimsel dalgalanma çarpıcıdır: Yaz aylarında yetişkinlerin %8,3'ünde eksiklik görülür. Kış aylarında bu oran %52'ye yükselir. [2]
Bu gerçekten çok büyük.
14 toplum çalışmasında ve 55.844 kişide ortak bir referans yöntemi uygulayan ODIN projesinden elde edilen standartlaştırılmış Avrupa verileri, Almanya, Birleşik Krallık, İrlanda ve Hollanda gibi orta enlem ülkelerinde eksiklik yaygınlığının Finlandiya ve Norveç gibi daha kuzeydeki ülkelerden daha yüksek olduğunu doğruladı. [3] Bu şaşırtıcı bulgunun nedeni tamamen politikayla ilgilidir, coğrafyayla hiçbir ilgisi yoktur.
Finlandiya 60. ve 70. paraleller arasında yer alır. Avrupa'nın en uzun kışlarından bazılarını yaşar. Yine de Finlandiya kıtadaki en iyi D vitamini düzeylerinden birine sahiptir. Nedeni: bilinçli, ulusal bir gıda zenginleştirme politikası.
2003'te Finlandiya, sıvı süt ürünlerinin ve sürülebilir yağların D vitamini ile zorunlu olarak zenginleştirilmesine başladı. Başlangıç dozu yetersiz kalınca 2010'da dozu iki katına çıkardılar. [4] Sonuçlar dikkat çekiciydi. 11 yıllık ulusal düzeyde temsili bir takip çalışmasında (Health 2000 ve Health 2011 araştırmaları, 10.185 yetişkin), ortalama serum 25(OH)D düzeyi 48 nmol/L'den 65 nmol/L'ye yükseldi. 50 nmol/L'nin altındaki düzeylerin görülme sıklığı hem erkeklerde hem de kadınlarda %55-57'den yalnızca %9'a düştü. [4] [5]
Genç Finli erkeklerde (18 ila 28 yaş) etki daha da hızlıydı: zenginleştirmeden sonraki bir yıl içinde ortalama kış dönemi serum 25(OH)D düzeyi %50 arttı ve yetersizlik (<40 nmol/L) görülme sıklığı yarıya indi: %78'den %35'e. [6]
Almanya'da buna benzer bir gıda zenginleştirme politikası yok. Bu da Almanya'da yaşayanlar ve İskandinav ülkeleri dışındaki Avrupa'nın büyük bölümü için gıda takviyesi kararlarının tamamen bireye bırakıldığı anlamına geliyor. Bireyler olarak büyük çoğunluğumuz sadece tahmin yürütmekle kalıyoruz.
D vitamini durumu, 25(OH)D olarak yazılan serum 25-hidroksivitamin D ölçülerek değerlendirilir. Bu, D vitamininin kanında dolaşan depo formudur ve son iki ila üç ayda güneşten, beslenmeden ve gıda takviyelerinden aldığın toplam miktarı yansıtır. [7] Biyolojik olarak aktif form değildir (bu, böbrekler tarafından sıkı bir şekilde düzenlenen ve genel D vitamini depolarını güvenilir biçimde yansıtmayan 1,25(OH)₂D ya da kalsitrioldür).
Aile hekimin D vitamini testi yapıyorsa 25(OH)D istemelidir. Bazı laboratuvarlar varsayılan olarak hâlâ 1,25(OH)₂D ölçer; bu değer ise eksikliğin varken normal hatta yüksek görünebilir. Bu da tehlikeli biçimde yanıltıcı bir sonuç doğurur. Aniva'nın mineral & besin paneli doğru belirteç olan 25(OH)D'yi ölçer.
Tartışma tam da burada dönüyor ve biohacking topluluğu konuyu genellikle fazla basite indirgiyor.
Institute of Medicine (IOM), yeterliliği 25(OH)D ≥ 50 nmol/L (20 ng/mL) olarak tanımlar. [7] Bu eşik, öncelikle çocuklarda raşitizm veya yetişkinlerde osteomalazi dahil olmak üzere iskelet hastalıklarını önlemek için belirlenmiştir.
Endocrine Society, paratiroid hormonu baskılanması, kalsiyum emilimi ve kırık önleme konusundaki kanıtlara dayanarak daha yüksek bir eşik kullanır: ≥ 75 nmol/L (30 ng/mL). [7]
Bazı araştırmacılar ve fonksiyonel tıp uygulayıcıları daha da yüksek hedefleri savunur: 100 ila 150 nmol/L (40 ila 60 ng/mL). Daha yüksek düzeyleri otoimmün hastalıklar, solunum yolu enfeksiyonları ve belirli kanser türlerinin daha düşük riskiyle ilişkilendiren gözlemsel verilere işaret ederler.
Herkesin hemfikir olduğu nokta şu: 30 nmol/L'nin (12 ng/mL) altı eksikliktir ve 30 ile 50 nmol/L arasındaki düzeyler birçok biyolojik süreç için yetersizdir. Bunun ötesinde optimal hedef; bireysel risk profiline, sağlık hedeflerine ve ölçülen mevcut düzeyine bağlıdır. Bu da bizi asıl soruna getiriyor.
Gıda takviyeleri tek başına çözüm değil. Kan tahlili çok daha iyi bir başlangıç noktası. Gıda takviyelerine kolayca ulaşılabilmesine rağmen, Almanya'daki yetişkinlerin %52'sinde kışın D vitamini eksikliği görülür. Çoğumuz test yaptırmadan gıda takviyesi kullanıyoruz ve dozun işe yarayıp yaramadığını hiç bilmiyoruz. Aniva'nın 100+ biyobelirteç paneli*, 25(OH)D'nin yanı sıra magnezyum, kalsiyum ve D vitamininin çalışması için gereken tüm kofaktörleri içerir. Tam bir yıllık üyelik 199 € ve ölçtüğü her şeyi görebilirsin.
Gıda takviyesi sektörünün sana söylemediği şey şu: Aynı D vitamini dozu farklı kişilerde birbirinden çok farklı kan düzeyleri oluşturur. Bu küçük bir etki değil. Günde 4.000 IU ile 7.000 IU'yu karşılaştıran randomize kontrollü bir çalışma, başlangıçtaki 25(OH)D konsantrasyonunun tek başına sonuçlardaki farklılığın önemli bir kısmını açıkladığını buldu. Başlangıç değerleri kontrol edildikten sonra bile kişiler arası değişkenlik çok büyüktü. [8]
Belirli bir D vitamini dozunun kan düzeyini ne kadar değiştireceğini birden fazla faktör belirler:
Vücut kompozisyonu. D vitamini yağda çözünür. Obezitesi olan bireylerde (BMI > 30) D vitamini yağ dokusunda tutulur ve biyoyararlanımı daha düşüktür. Zayıf bir kişiyi 75 nmol/L düzeyine çıkaran aynı doz, vücut yağı daha yüksek birini 40 nmol/L düzeyinde bırakabilir. [9]
Genetik. D vitamini bağlayıcı protein (VDBP) genindeki, D vitamini reseptörü (VDR) genindeki ve hidroksilasyondan sorumlu CYP enzimlerindeki polimorfizmlerin tümü, D vitaminini ne kadar verimli emdiğini, taşıdığını ve aktive ettiğini etkiler. Bir çalışma, VDBP genotipinin aynı gıda takviyesi dozlarına verilen 25(OH)D yanıtını önemli ölçüde etkilediğini gösterdi. [9]
Emilim koşulları. D vitaminini günün en büyük, ideal olarak yağ içeren öğünüyle almak, geniş bir doz aralığında aç karnına almaya kıyasla serum 25(OH)D düzeylerini ortalama %50 artırdı. [10]
Kofaktör durumu. Bu, ayrı bir bölümü hak ediyor; çünkü çoğu kişinin tamamen gözden kaçırdığı parça bu.
D vitamini tek başına çalışmaz. Magnezyum ve K2 vitamini olmak üzere en az iki temel kofaktörle birbirine bağlı bir sistemin parçası olarak işlev görür; D vitaminini tek başına test etmek ise motorun çalışıp çalışmadığını bilmeden arabanın yakıt göstergesine bakmaya benzer.
Karaciğerde (D vitamininin 25(OH)D'ye dönüştürüldüğü yer) ve böbreklerde (25(OH)D'nin aktif form olan 1,25(OH)₂D'ye dönüştürüldüğü yer) D vitaminini metabolize eden her enzim kofaktör olarak magnezyuma ihtiyaç duyar. [11] Yeterli magnezyum olmadan, ne kadar gıda takviyesi alırsan al D vitamini inaktif formunda kalır.
Bu durum, ne kadar D vitamini takviyesi alınırsa alınsın aşılamayan gizli bir aksaklık yaratır. Bir kişi aylarca günde 4.000 IU D3 vitamini alabilir, yeniden test yaptırıp çok az iyileşme görebilir, dozunu iki katına çıkarabilir ama yine de kayda değer bir fark yaratamaz, çünkü darboğaz D vitamini alımı değildir. Magnezyumdur.
Bu, serum ve kırmızı kan hücresi testi yazımızda ele aldığımız soruna doğrudan bir göndermedir: standart kan tahlili olan serum magnezyumu, vücudundaki toplam magnezyumun %1'inden azını yansıtır. Serum düzeyin tamamen normal görünürken doku düzeyinde magnezyum eksikliğin olabilir. Aniva tam da bu nedenle hem serum hem de kırmızı kan hücresi magnezyumunu ölçer.
GrassrootsHealth'in büyük ölçekli gözlemsel kohort verileri, hem magnezyum hem de K2 vitamini takviyesi alan katılımcıların, 40 ng/mL (100 nmol/L) hedefine ulaşmak için iki kofaktörü de almayanlara kıyasla %244 daha az D vitamini takviyesine ihtiyaç duyduğunu gösterdi. [12]
D vitamini bağırsaklarda kalsiyum emilimini artırır. Bu, başlıca görevlerinden biridir. Ancak emilim tek başına yeterli değildir. Emilen kalsiyumun doğru yerlere (kemikler ve dişler) gitmesi ve yanlış yerlerden (atardamarlar, böbrekler, yumuşak doku) uzak durması gerekir. Bu yönlendirme işlevini K2 vitamini üstlenir. [13]
Özellikle K2 vitamini, karboksilasyon yoluyla iki proteini aktive eder: osteokalsin (kalsiyumu kemiklere yerleştirir) ve matriks Gla proteini (kalsiyumun damar duvarlarında birikmesini önler). [14] Yeterli K2 olmadan yüksek doz D vitamini gıda takviyesi almak paradoksal olarak damar kireçlenmesi riskini artırabilir; daha fazla kalsiyum emersin, ama kemiklerin yerine damarlarında birikir. [13]
Bu nedenle klinik öneri, yüksek doz D vitaminini asla tek başına takviye olarak almamaktır. D3 + K2 (MK-7 formunda) + magnezyum üçlüsü bu besin ögelerinin birlikte çalışan yapısını dikkate alır ve D vitaminini güvenli ve etkili çalışması için gereken kofaktörler olmadan takviye etme gibi yaygın bir klinik hatayı önler. [14]
Test yaptırmadan D vitamini gıda takviyesi alıyorsan başlangıç seviyeni bilmiyorsun, vücudunun verdiği tepkiyi bilmiyorsun ve magnezyum ya da K2 durumunun D vitamininin gerçekten işini yapmasına izin verip vermediğini de bilmiyorsun. Bu önemsiz bir konu değil. İşe yarayan bir gıda takviyesi protokolü ile pahalı bir idrara dönüşen arasındaki fark bu.
D vitamini kofaktörleri olmadan çalışmaz. Onu tek başına test etmek de öyle.D vitamini düzeyin magnezyum aktivasyonuna, K2'nin yönlendirdiği kalsiyum dağılımına ve vücut kompozisyonundan genetiğe kadar pek çok bireysel faktöre bağlıdır. Tek bir belirteci test etmek sana tek bir sayı verir. Aniva tam tabloyu test eder: D vitamini, magnezyum (serum ve RBC), kalsiyum ve gıda takviyelerinin gerçekten işe yarayıp yaramadığını belirleyen tüm kofaktörler.
Tüm biyobelirteç listesini gör →
Mevcut maksimum değerini bilmeden bir antrenman programına başlamazsın. Mevcut 25(OH)D düzeyini bilmeden bir D vitamini protokolüne de başlamamalısın. Başlangıç ölçümü sana 1.000 IU mi yoksa 5.000 IU mi gerektiğini, hafif yetersizlik mi yoksa ciddi eksiklik mi yaşadığını gösterir. Daha da önemlisi, 3 ay sonra testi tekrarladığında dozunun senin vücudunda gerçekten işe yarayıp yaramadığını görürsün.
D2 (ergokalsiferol) ve D3 (kolekalsiferol) vitaminleri eşdeğer değildir. Her ikisi de 72 saat içinde 25(OH)D düzeyinde ilk artışı sağlasa da D3 düzeyleri 14 gün boyunca yükseltmeye devam ederken D2 etmez; bu da 28 günlük eğri altındaki alan ölçümlerine göre D3'ü yaklaşık 9,5 kat daha etkili kılar. [15] Çoğu uzman yalnızca kolekalsiferolü (D3) önerir.
Biohacking topluluğu bazen düzenli kan takibi olmadan son derece yüksek dozları, kimi zaman günde 10.000 IU veya daha fazlasını teşvik eder. D vitamini toksisitesi gerçektir ve böbrek taşlarına, mide bulantısına, kalp ritim bozukluklarına ve yumuşak dokuların kireçlenmesine yol açabilen hiperkalsemi (kanda tehlikeli düzeyde yüksek kalsiyum) ile sonuçlanır. [7] Toksisite genellikle 375 nmol/L (150 ng/mL) üzerindeki 25(OH)D düzeyleriyle ilişkilendirilir; buna standart gıda takviyesi dozlarıyla ulaşmak zordur ancak özellikle emilimi yüksek zayıf bireylerde uzun süreli yüksek doz gıda takviyesi kullanımıyla imkansız değildir.
Bir kez test yaptırıp iyi bir seviyeye ulaşsan bile durumun mevsimlerle birlikte değişir. Kuzey Avrupa'da seviyeler sonbahar boyunca düzenli olarak düşer ve şubat/mart aylarında en dip noktasına iner. Gıda takviyesi kullanımında hiçbir değişiklik olmasa bile ağustosta 80 nmol/L olan bir seviye mart ayına gelindiğinde 45 nmol/L olabilir. Bu normaldir ve düzenli, kapsamlı testlere dayanan Aniva'nın yaklaşımının tek seferlik bir anlık görüntüden temelden farklı olmasının nedeni budur.
60 nmol/L'lik bir 25(OH)D düzeyi, yeterli magnezyum, K2 ve kalsiyuma sahip bir kişide, bu üçü de düşük olan bir kişidekinden farklı bir anlam taşır. Bu sayı sana D vitamininin ne kadarının aktive olduğunu, kalsiyumun ne kadarının doğru yönlendirildiğini ya da kalsiyum dengesini korumak için D vitamini yetersiz kaldığında yükselen paratiroid hormonunun (PTH) yüksek olup olmadığını söylemez. Kapsamlı bir panel bu ilişkileri yakalar. Tek bir D vitamini testi ise yakalamaz.
Finlandiya, D vitamini sorununu yalnızca gıda takviyeleriyle çözmedi. Verileri kullandı. Ulusal testler. Kanıta dayalı besin zenginleştirme. Ortalama 25(OH)D düzeyini 11 yılda 48'den 65 nmol/L'ye çıkaran ölçülebilir bir politika. Aynı ilkeyi kendi vücudun için de uygulayabilirsin: ölç, müdahale et, yeniden ölç. Aniva; D vitamini, magnezyum, kalsiyum ve inflamasyon belirteçleri dahil her kan alma işleminde 100+ biyobelirteç* ile bunu pratik hale getirir. Üyelik yıllık 199 € tutarındadır; kan alma işlemin, sana özel bir sağlık planı ve Concierge desteği buna dahildir. Biyobelirteç panelini keşfet.
D vitamini, basit bir çözümü olan basit bir besin değil. Kuzey Avrupa'da yılın neredeyse yarısında güneş ışığı fiziksel olarak yetersiz. Almanya'da ulusal bir zenginleştirme politikası yok; bu da yetişkin nüfusun yarısının kışın eksiklik yaşamasına yol açıyor. Finlandiya, sistematik ve veriye dayalı müdahalenin işe yaradığını kanıtladı. Zenginleştirme ve takip yoluyla ulusal ortalama 25(OH)D düzeyini on yılda 48'den 65 nmol/L'ye çıkardı. [4]
Bireysel düzeyde, aynı gıda takviyesi dozu vücut kompozisyonu, genetik, emilim koşulları ve kofaktör durumuna bağlı olarak çok farklı sonuçlar doğurur. D vitaminini aktive etmek için magnezyum gerekir. D vitamininin emilmesine yardımcı olduğu kalsiyumu güvenli biçimde yönlendirmek için K2 vitamini gerekir. Test yaptırmadan protokolünün işe yarayıp yaramadığını ya da vücudunun kullanamadığı gıda takviyelerine para harcayıp harcamadığını bilmenin yolu yok.
Aniva'nın 100+ biyobelirteç paneli*, 25(OH)D'nin yanı sıra D vitamininin görevini yapıp yapamayacağını belirleyen kofaktörleri de içerir: magnezyum (serum ve RBC), kalsiyum ile tam mineral ve besin profili. Çünkü çözüm gıda takviyesi değil. Başlangıç noktası kan tahlili.
Tıbbi sorumluluk reddi: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır ve tıbbi tavsiye değildir. Sonuçları her zaman yetkin bir sağlık uzmanıyla görüş.

Çoğu insan sağlığını nasıl hissettiğine göre değerlendirir ve his, yanlış okunması kolay bulanık bir tablodur.
Yılda 199 €'dan veya günde 0,55 €'dan başlayan yıllık üyelik.

Aniva laboratuvarı, lojistiği ve raporu üstlenir. Hasta ilişkisi ve kendi markan sende kalır.
Yirmi dakika, ardından bunun senin düzenine uyup uymadığını bileceksin.