GOÄ staat voor Gebührenordnung für Ärzte, de tarieflijst die artsen gebruiken wanneer ze kosten bij particulier betalende patiënten in rekening brengen. Een apotheek declareert niet volgens de GOÄ, maar de GOÄ wordt vaak ten onrechte gezien als een prijslijst die ook geldt voor apotheekdiensten.
GOÄ staat voor Gebührenordnung für Ärzte, de tarieflijst die artsen gebruiken wanneer ze particulier betalende patiënten factureren, en deze vermeldt elke dienst met een vast tarief en een vermenigvuldigingsfactor.
De GOÄ komt voortdurend ter sprake in gesprekken over diagnostiek in de apotheek, meestal met de verkeerde conclusie. Een apotheek is geen arts en declareert niet volgens de GOÄ. Een bloedafname die een apotheek aanbiedt, is een apothekenübliche Dienstleistung die de klant zelf betaalt, en de apotheek bepaalt de prijs.
De GOÄ is nog steeds op twee praktische manieren van belang:
Vrije prijsstelling betekent geen vrijblijvende prijsstelling, dus de totaalprijs moet voorafgaand aan de dienst schriftelijk vastliggen, samen met wat er wel en niet onder valt. Reclame voor die prijs valt onder de Heilmittelwerbegesetz, die feitelijke uitspraken toestaat en beloftes over uitkomsten verbiedt.
De categorieën gescheiden houden beschermt een apotheek, omdat er drie verschillende kanalen bij betrokken zijn:
Voor de prijsbepaling is de nuttige vraag wat het de apotheek kost om de dienst te leveren en wat die voor de klant waard is, en niet wat een arts mag rekenen voor iets soortgelijks.
Dit begrip uit de woordenlijst is algemene informatie over het Duitse apotheekrecht en de praktijk. Het is geen juridisch advies. Neem voor bindend advies over je eigen apotheek contact op met je Landesapothekerkammer.