Schiedsverfahren to postępowanie arbitrażowe, które rozstrzyga warunki i stawki za usługi farmaceutyczne, gdy strona farmaceutów i strona płatników nie potrafią dojść do porozumienia. Dlatego opłata za usługę jest wynegocjowaną kwotą, a nie stałą wartością.
Warunki i wynagrodzenie za pharmazeutische Dienstleistung nie są zapisane w ustawie. Jedno i drugie wynika z umowy negocjowanej między ogólnokrajowym organem negocjacyjnym farmaceutów a centralnym związkiem ustawowych kas chorych. Gdy obie strony nie mogą dojść do porozumienia, sprawa trafia do arbitrażu – to właśnie Schiedsverfahren, w którym komisja arbitrażowa rozstrzyga w miejsce umowy, której strony nie zdołały zawrzeć.
Skład tego organu, sposób jego zwoływania, to, kto może wnieść do niego sprawę i co dzieje się w oczekiwaniu na decyzję, to kwestie proceduralne. Odpowiadają na nie wytyczne ABDA i Landesapothekerkammer, a właściciel apteki na co dzień rzadko potrzebuje takich szczegółów.
Opłata za usługę to kwota negocjowana i możliwa do zakwestionowania, a nie cena ustalona przepisami. Uzgodniły ją dwie strony o sprzecznych interesach, można ją renegocjować, a także skierować do arbitrażu, z którego może wrócić zmieniona.
Każda kwota w euro, którą apteka widzi podaną za usługę, odnosi się więc do daty jej podania. Podawanie jej bez tej daty sprawia, że kalkulacja biznesowa opiera się na liczbie, która zdążyła się zmienić — a Impfhonorar zmieniano w ten sposób już niejeden raz.
Dla apteki wynikają z tego dwie praktyczne konsekwencje:
Każdy, kto modeluje usługę w ramach Apothekenreform, powinien wiedzieć, które liczby w modelu wynikają z negocjacji, i potrafić powiedzieć, co stanie się z wynikiem, jeśli jedna z nich się zmieni.
Ten wpis w słowniczku ma charakter ogólnej informacji o niemieckim prawie farmaceutycznym i praktyce aptecznej. Nie stanowi porady prawnej. Aby uzyskać wiążące informacje dotyczące twojej apteki, skontaktuj się z właściwą Landesapothekerkammer.