Probenkennzeichnung to oznakowanie probówki, dzięki któremu próbkę można przypisać do właściwej osoby i właściwego zlecenia. Odbywa się przy tej osobie bezpośrednio po pobraniu, a nieoznakowaną probówkę się odrzuca, zamiast zgadywać.
Probenkennzeichnung to etap, który łączy probówkę z krwią z konkretnym nazwiskiem. To najmniej ciekawa część wizyty i jednocześnie ta o najpoważniejszych skutkach błędu, bo źle oznaczona próbka nie wywołuje komunikatu o błędzie. Daje wiarygodny wynik przypisany niewłaściwej osobie i żaden kolejny etap nie jest w stanie tego wykryć. Każdą inną część Präanalytik można powtórzyć, gdy coś pójdzie nie tak, natomiast tę – tylko wtedy, gdy ktoś to zauważy.
Zasada, od której zależy prawie całe bezpieczeństwo, dotyczy miejsca i czasu, a nie treści. Probówkę etykietuje się przy danej osobie, od razu po jej napełnieniu, zanim dotknie się kolejnej i zanim cokolwiek opuści pomieszczenie. Etykietowanie później przy blacie, gdy klient już wyjdzie, albo z pamięci podczas sprzątania to zawsze ten sam błąd. Etykietowanie przed pobraniem krwi to lustrzane odbicie tego błędu, bo pusta probówka z etykietą może zostać napełniona niewłaściwą krwią.
Tożsamość potwierdza się, prosząc daną osobę o podanie imienia, nazwiska i daty urodzenia, zamiast odczytywać jej dane do potwierdzenia, ponieważ zdenerwowana osoba zgodzi się niemal na wszystko.
To, co trafia na etykietę, określa laboratorium, a nie apteka, i w praktyce wygląda to tak:
Etykieta musi znajdować się tam, gdzie oczekują jej analizator i personel laboratorium, co oznacza, że nie może zasłaniać linii napełnienia ani owijać się tak daleko, by nie dało się odczytać kodu kreskowego. Akredytowane laboratorium publikuje własne wymagania i to ta wersja jest wiążąca.
Probówka, która dociera bez etykiety, z nieczytelną etykietą lub z danymi sprzecznymi ze zleceniem, nie jest analizowana. Zostaje odrzucona i słusznie, ponieważ alternatywą jest zgadywanie tożsamości przez laboratorium. Dla apteki oznacza to drugą wizytę, drugie pobranie krwi i niezręczną rozmowę. To najtańszy do uniknięcia błąd w całym procesie, dlatego etap etykietowania jest zapisany w Standardarbeitsanweisung jako osobny punkt i ponownie sprawdzany przy przekazaniu do Probenlogistik.
Ten wpis w słowniczku ma charakter ogólnej informacji o niemieckim prawie farmaceutycznym i praktyce aptecznej. Nie stanowi porady prawnej. Aby uzyskać wiążące informacje dotyczące twojej apteki, skontaktuj się z właściwą Landesapothekerkammer.