Abstrich polega na pobraniu materiału z powierzchni ciała, najczęściej z gardła lub nosa, za pomocą wymazówki. O tym, czy próbka nadaje się do badania, decyduje niemal wyłącznie sposób jej pobrania oraz to, jak szybko dotrze do laboratorium.
Wymaz wygląda na najprostszą możliwą próbkę i właśnie dlatego łatwo tu o błąd. Trzy szczegóły postępowania decydują o tym, czy pobrany materiał w ogóle się nada, i wszystkie trzy należą do Präanalytik, a nie do samej analizy:
Warto jasno określić granice tego, co apteka może zrobić z wymazem:
Wymaz również musi zostać oznaczony i przesłany jak każda inna próbka. Probówkę opisuje się od razu w miejscu pobrania, a nie później w rejestracji. Następnie podlega tej samej Probenlogistik co probówka z krwią – z takim samym przekazaniem, tymi samymi wymogami dotyczącymi temperatury i tym samym zapisem, kto i kiedy ją zapakował. Wymaz bez czytelnej etykiety traktuje się tak, jakby próbki w ogóle nie było, i laboratorium słusznie go odrzuca.
Jeden nawyk zapobiega większości strat: sprawdzenie podanego przez laboratorium okna transportowego przed zaproponowaniem wizyty, a nie po pobraniu próbki. Ostatni odbiór danego dnia to faktyczna godzina zamknięcia tej usługi, bo próbka, która nie zdąży na kuriera, oznacza powtórną wizytę i rozmowę o zwrocie pieniędzy zamiast opóźnionego wyniku.
Ten wpis w słowniczku ma charakter ogólnej informacji o niemieckim prawie farmaceutycznym i praktyce aptecznej. Nie stanowi porady prawnej. Aby uzyskać wiążące informacje dotyczące twojej apteki, skontaktuj się z właściwą Landesapothekerkammer.