
Apteka przekazująca wynik badania krwi może powiedzieć, jaka jest ta wartość i co oznacza Referenzbereich (wydrukowany obok zakres referencyjny). Nie może powiedzieć, jakie schorzenie ma dana osoba ani jakie leczenie byłoby odpowiednie. Ta granica rozwiewa większość obaw wokół Befundgespräch, czyli rozmowy o wyniku.
Bundesapothekerkammer Leitlinie w sprawie Blutuntersuchungen umieszcza tę usługę w ramach § 1a Abs. 11 ApBetrO i zezwala na nią wyłącznie „in dem Umfang ..., in dem sich die Tätigkeiten auf die Ermittlung und Bekanntgabe der Messwerte beschränken”, czyli ogranicza ją do ustalenia i przekazania zmierzonych wartości. Wynik, który wymaga szybkiego kontaktu z lekarzem, ma własną ścieżkę opisaną we wpisie o postępowaniu z nieprawidłowym wynikiem badania krwi.
Farmaceuta działający w tych granicach podaje nazwę analitu, wskazuje zmierzoną wartość obok Referenzbereich, mówi, po której stronie zakresu się znajduje, oraz wspomina o lekach lub elementach Präanalytik (postępowania z próbką przed analizą), które mogły wpłynąć na wynik. Wszystko ponad to należy do lekarza: nazwanie choroby, określenie jej powagi i zaproponowanie leczenia. Jeden krok, który brzmi jak ocena, jest nadal bezpieczny, ponieważ Leitlinie przewiduje, że apteka ocenia pilność wizyty u lekarza, a określenie pilności to nie to samo co nazwanie przyczyny.
§ 1a Abs. 11 ApBetrO wymienia apothekenübliche Dienstleistungen (usługi, które apteka może zwyczajowo oferować), w tym einfache Gesundheitstests, pharmazeutische Dienstleistungen, a od czasu Gesetz zur Weiterentwicklung der Apothekenversorgung, w skrócie Apothekenversorgung-Weiterentwicklungsgesetz (ApoVWG), także die Vorbereitung und Durchführung von Blutentnahmen.
Jak daleko może sięgać rozmowa, tego nie ma na tej liście. Wynika to z tego, jak Bundesapothekerkammer i komentarz prawny interpretują ten przepis: farmaceuta może ustalić, jak wartości wypadają na tle Referenzwerte, ale „darf diese Werte aber nicht im Sinne einer Diagnose bewerten”, bo to już wkracza w unzulässige Heilkunde. To Arztvorbehalt (zastrzeżenie określonych czynności dla lekarzy) w praktyce i oznacza, że pomiar należy do apteki, a interpretacja do gabinetu.
| Sytuacja | Sformułowania w dozwolonych granicach | Sformułowania przekraczające granicę |
|---|---|---|
| Wynik TSH wykracza poza zakres | „TSH to sygnał, za pomocą którego organizm steruje tarczycą, a ten wynik jest poniżej zakresu. Lekarz ocenia go razem z pozostałymi parametrami tarczycy.” | „To oznacza, że masz nadczynność tarczycy.” |
| Ferrytyna jest poniżej normy, a na liście jest Protonenpumpenhemmer | „Ferrytyna opisuje twoje zapasy żelaza, a ten wynik jest poniżej zakresu. Twój lek na żołądek może wpływać na wchłanianie żelaza, o czym warto powiedzieć w gabinecie.” | „Masz anemię od tej tabletki, a tabletki z żelazem to naprawią.” |
| Blutzucker jest powyżej zakresu, a dana osoba pyta o cukrzycę | „To jeden pomiar z jednego poranka. Diagnozę stawia lekarz na podstawie więcej niż jednej wartości, więc na to może odpowiedzieć gabinet lekarski.” | „Przy takiej wartości tak, masz cukrzycę.” |
| Osoba pyta, czy wartość lekko poza zakresem to coś poważnego | „Referenzbereich obejmuje większość zdrowych osób, a nie wszystkie, więc wyniki tuż poza nim są częste. Mimo to powinien je zobaczyć lekarz.” | „Trochę poza normą to nie powód do zmartwień.” |
O ostatnim wierszu ludzie zapominają. Uznanie, że wynikiem nie trzeba się martwić, to także ocena kliniczna – i wiąże się z większym ryzykiem, bo może powstrzymać kogoś przed wizytą u lekarza.
Zakres referencyjny to statystyka populacyjna, a nie wyrok dla osoby trzymającej kartkę. Zazwyczaj obejmuje około 95% zdrowej populacji referencyjnej, więc mniej więcej jedna zdrowa osoba na dwadzieścia znajduje się poza nim, choć nic jej nie jest. Zakresy różnią się też w zależności od laboratorium, metody, wieku i płci, więc wartość mieszcząca się w zakresie w zeszłym roku w innym akkreditiertes Labor może teraz znaleźć się poza nim.
Właśnie tutaj farmaceuta jest lepszym specjalistą. Apteka ma pełny obraz przyjmowanych leków, w tym produktów bez recepty i Nahrungsergänzungsmittel, o których gabinet nigdy się nie dowiaduje, a badanie opisane przez Gelbe Liste wykazało, że 49% pacjentów nie powiedziało o nich swojemu lekarzowi.
Te produkty wpływają na wartości laboratoryjne. Preparaty z cynamonem przyjmowane przed pobraniem próbki mogą obniżać zmierzony poziom glukozy we krwi, ekstrakty z czerwonego ryżu i zielonej herbaty wiąże się ze zmienionymi parametrami wątrobowymi, a leki na receptę działają podobnie. Powiedzenie, że wartość mogła zostać zmieniona przez coś, co dana osoba przyjmuje, jest informacją o samym pomiarze, a nie o jej zdrowiu, więc mieści się w dozwolonych granicach i jest najbardziej przydatną wskazówką dla gabinetu. Apteki prowadzące erweiterte Medikationsberatung bei Polymedikation mają już na to gotowy proces.
Strach bierze się z jednej oznaczonej wartości odczytanej bez kontekstu. Działa spokojne powtórzenie wyniku, wyjaśnienie statystyki Referenzbereich, wskazanie czynników, które mogły na niego wpłynąć, oraz podanie kolejnego kroku z ramami czasowymi, bo konkretny następny krok zamienia strach w zadanie.
Bardziej stanowcze powtarzanie zasady brzmi jak wymówka, więc lepiej wyjaśnić powód. Diagnose wymaga wywiadu, badania i często drugiego pomiaru, a zgadywanie na podstawie jednej liczby to właśnie to, co naraziłoby tę osobę na ryzyko.
W tym miejscu stykają się Haftung (odpowiedzialność) oraz lokalne relacje, a według badania aposcope 88 procent aptek obawia się, że nowe usługi nastawią lekarzy przeciwko nim. Farmaceuta może podać wartość, przyznać, że pytanie jest zasadne, i zasugerować, by dana osoba zapytała w gabinecie lekarskim lub zasięgnęła drugiej opinii.
Kommentar do Leitlinie zaleca przekazanie zmierzonych wartości na piśmie, co służy jednocześnie jako zapis tego, co zostało powiedziane. Rozmowę należy ująć w skróconej formie w Standardarbeitsanweisung, którą apteka już prowadzi.
Jeśli skarga trafi do izby, pytanie brzmi, czy apteka pozostała w ramach Ermittlung und Bekanntgabe der Messwerte, a odpowiedź na nie daje tylko notatka spisana tego dnia.
Prędzej czy później ktoś spojrzy na wartość poniżej zakresu i zapyta, jaki produkt wziąć – i właśnie wtedy płatny pomiar zaczyna wyglądać w oczach lekarza lub inspektora izby jak lejek sprzedażowy. Uczciwe stanowisko nie polega na tym, że apteka nie ma nic do sprzedania, bo ma. Polega na tym, że żadna rekomendacja nie wynika z samej liczby: wynika z indywidualnego obrazu danej osoby, jej leków oraz tego, co wcześniej powiedział lekarz, i może skończyć się bez żadnego produktu. Osobna wycena konsultacji, bez nachalnej sprzedaży, pozwala zachować przejrzystość, a strona biznesowa została opisana we wpisie o Selbstzahlerleistungen w aptece.
Praktycznym punktem wyjścia jest jednostronicowa lista sformułowań na podstawie powyższych par, przechowywana razem z SOP. Apteka, która dopiero wybiera parametry, znajdzie omówienie kompromisów we wpisie o badaniach point-of-care w aptece.
Czy farmaceuta może powiedzieć klientowi, że wynik jest w normie?
Stwierdzenie, że wartość mieści się w Referenzbereich, jest informacją o pomiarze i mieści się w dopuszczalnych granicach. Powiedzenie, że dana osoba jest zdrowa lub że nie ma się czym martwić, to już ocena kliniczna.
Czy farmaceuta musi powiedzieć wprost, że diagnoza należy do lekarza?
Kommentar do Bundesapothekerkammer Leitlinie wymienia tę uwagę wśród elementów, które musi obejmować konsultacja. Powinna znaleźć się w każdej rozmowie, a nie tylko w tych trudnych.
Co się dzieje, gdy klient odmawia pójścia do lekarza?
Apteka odnotowuje, że zalecono wizytę, i wręcza wartości na piśmie, aby ta osoba mogła podjąć działania później. Nic w ApBetrO nie zobowiązuje apteki do namawiania kogokolwiek na wizytę.
Czy dłuższe Befundgespräch można rozliczyć jako pharmazeutische Dienstleistung?
Katalog pDL na podstawie § 129 Abs. 5e SGB V wymienia konkretne usługi, a nie ogólną rozmowę o wynikach, więc samodzielne Befundgespräch jest wyceniane jako Selbstzahlerleistung. To, czy dany proces pasuje do wymienionej usługi pDL, to pytanie do właściwej dla apteki izby aptekarskiej. [do potwierdzenia przez zespół]
Ten artykuł zawiera ogólne informacje o niemieckim prawie farmaceutycznym oraz praktyce biznesowej i nie stanowi porady prawnej. Indywidualne przypadki rozstrzyga właściwa Apothekerkammer lub prawnik.

Aniva zajmuje się laboratorium, logistyką i raportem. Ty zachowujesz relację z pacjentem i własną markę.
Dwadzieścia minut i będziesz wiedzieć, czy to pasuje do twojego sposobu działania.