
Wszystkie marki suplementów diety i wellness dostają od swoich klientów to samo pytanie i jest to najkrótsze pytanie, jakie kiedykolwiek słyszą, bo klient chce po prostu wiedzieć, czy produkt na niego działa.
To rozsądne pytanie, ale w Europie nie wolno ci na nie odpowiedzieć.
Unia Europejska prowadzi rejestr oświadczeń zdrowotnych, jakich może używać żywność lub suplement diety, i znajduje się w nim 2 337 wpisów, z których zatwierdzono tylko 269.1 W kategorii, na której marce suplementów diety faktycznie zależy, czyli oświadczeń o zmniejszaniu ryzyka choroby, cała Unia Europejska dopuszcza piętnaście.
Twój klient pyta więc, czy produkt cokolwiek mu daje, prawo zabrania ci powiedzieć, że tak, a ty nie masz jak mu pokazać, czy zadziałał.
Zamiast tego masz historię składników, czyli ich pochodzenie, badania stojące za każdym związkiem i powód, dla którego dawka jest właśnie taka. Wszystko to prawda, ale nic z tego nie odpowiada na pytanie, bo pytanie dotyczyło klienta, a odpowiedź dotyczy produktu.
Gdy nie możesz wykazać działania, tym, co utrzymuje przy tobie klienta, jest jego przekonanie, że produkt mu pomaga. To nie jest krytyka tej kategorii, bo to sytuacja strukturalna, w której stawia cię prawo europejskie.
Niebezpieczną cechą wiary jest to, że słabnie bez żadnego zdarzenia, które zaznaczyłoby ten moment. Nie dzieje się nic złego, na co ktokolwiek mógłby wskazać, nikt nie składa skargi i nie powstaje żadne zgłoszenie do wsparcia. Klient po prostu przestaje zauważać różnicę i pewnego miesiąca nie przedłuża subskrypcji.
Tego też nie przewidzisz, bo każdy sygnał, który zbierasz, mierzy przekonanie, a nie osobę, która je ma.
Żaden z tych sygnałów nie mówi ci, czy u kogokolwiek zaszła jakakolwiek mierzalna zmiana, więc rezygnacje klientów docierają do ciebie jako liczba dopiero po fakcie. Nie możesz oddzielić klientów, którym produkt pomagał, od tych, którym nie pomagał.
Ograniczenie tego, co możesz powiedzieć, wynika z rozporządzenia (WE) nr 1924/2006,2 a w Niemczech ustawa Heilmittelwerbegesetz dodaje kolejne ograniczenia dotyczące reklamowania czegokolwiek związanego ze zdrowiem.3 Razem zamykają one niemal każde zdanie, które marka chciałaby napisać o tym, jak jej produkt działa na człowieka.
Nie zamykają jednak drogi do pokazania komuś jego własnego pomiaru.
Pomiar nie jest oświadczeniem o twoim produkcie, bo wynik opisuje klienta, należy do niego i nikt nie musi niczego twierdzić, żeby był przydatny. To rozróżnienie sprawia, że europejska marka może korzystać z pomiarów tam, gdzie nie może składać twierdzeń. Zmienia też to, czego możesz się dowiedzieć, bo pomiar to pierwszy sygnał na powyższej liście, który dotyczy samej osoby, a nie jej nastroju.
Klient pyta: czy to na mnie działa?
Nie wolno ci odpowiedzieć. Blokują to przepisy o oświadczeniach.
Zamiast tego odpowiadasz historią składników.
Recenzje, ankiety i ponowne zakupy mierzą opinię.
Żadnego odnowienia bez wcześniejszego powiadomienia.
Wyjściowe badanie krwi. Wynik należy do nich.
Markery, które zmieniają się w trakcie jednego cyklu subskrypcji.
Powtórz badanie z gotowym komunikatem o braku zmian.
Wracają, żeby zobaczyć drugą liczbę.
Drugi pomiar to powód, by wrócić
Pomiar opisuje klienta, a nie produkt, więc nie stanowi oświadczenia zdrowotnego. Żadna marka nie opublikowała jeszcze wpływu na retencję.
To ma znaczenie już teraz, a nie za pięć lat, ponieważ oczekiwania klientów już się zmieniły.
Rynek odchudzania jest tego najwyraźniejszym przykładem. Leki o działaniu widocznym na wadze uderzyły w każdy produkt, który konkurował wysiłkiem i wiarą. Części tego rynku, które wciąż rosną, to te powiązane z pomiarem klinicznym.
Ten sam wniosek ma zastosowanie daleko poza odchudzaniem, bo gdy ktoś raz skorzysta z produktu, który się u niego sprawdził, produkt bez pomiarów wydaje się słabszą ofertą, a cenę premium trudniej obronić.
Jest tu też drugi efekt i to on jest ciekawy biznesowo. Klient z pomiarem wyjściowym ma z tobą niedokończoną sprawę, bo chce wiedzieć, co pokaże drugi wynik. To powód do powrotu, który nie zależy od tego, ile ma w tym miesiącu entuzjazmu, i jedyny taki powód, jaki ta kategoria kiedykolwiek znalazła.
Nie wszystkie warto mierzyć, a zły wybór jest gorszy niż w ogóle nie zaczynać.
Marker zasługuje na miejsce w twoim panelu, jeśli reaguje w czasie przydatnym dla subskrypcji, a klient może coś z nim zrobić. Takie markery dają ci pięć rzeczy, których nigdy nie da ankieta.
Zastrzeżenie jest równie ważne jak sama lista. Niektóre składniki w ogóle nie mają markera, który warto badać ponownie, a inne mają taki, który nie zmieni się w trakcie jednego cyklu subskrypcji. Badanie ich to teatr, klienci sami się w tym zorientują, a ty wydasz pieniądze, ucząc ich, by ci nie ufali. Zbuduj panel wokół tego, co naprawdę reaguje, i powiedz wprost, czego nie obejmuje. Nasz katalog biomarkerów wyjaśnia, co pokazuje każdy marker, a to samo pytanie w kontekście marek suplementów diety omówiliśmy we wcześniejszym artykule o tym, które markery mogą się zmienić przy ponownym badaniu.
Obie poniższe sytuacje prędzej czy później się zdarzą i znacznie taniej jest się nimi zająć, gdy masz już podjętą decyzję.
Powtórne badanie nie wykaże żadnej zmiany. Klient wykonuje pierwszy pomiar, przez kilka miesięcy realizuje plan, a potem powtarza badanie i widzi, że wartość się nie zmieniła. Marki, które radzą sobie z tym dobrze, traktują ten wynik jako informację i proponują kolejny krok, a marki, które radzą sobie źle, milkną i pozwalają klientowi uznać, że produkt nie działa. Napisz tę wiadomość, zanim będzie ci potrzebna.
Wróci wynik, na który nikt w twojej firmie nie będzie umiał odpowiedzieć. Prędzej czy później trafi do ciebie niepokojąca wartość, a prawdopodobnie nie masz na etacie lekarza, który ją zinterpretuje. Zdecyduj już teraz, kto kontaktuje się z klientem, jak szybko to robi, co ta osoba może powiedzieć i gdzie ktoś może uzyskać prawdziwą poradę lekarską tego samego wieczoru. Odpowiedzialność spoczywa na tym, kto sprzedał badanie, czyli na tobie.
Oba te aspekty to powody, by współpracować z partnerem, który już się z nimi zmierzył we własnych systemach, zamiast szukać odpowiedzi na własnych klientach.
Zanim oprzesz uzasadnienie biznesowe na retencji, wiedz, że nikt jeszcze jej faktycznie nie udowodnił.
Kilka dużych marek konsumenckich dodało w ostatnich dwóch latach warstwę badań, ale żadna z nich nie opublikowała, jak wpłynęło to na ponowne zakupy, wartość życiową klienta ani czas zwrotu. Liczby krążące w obiegu to raczej marketing niż dowody.
Na razie traktuj więc poprawę retencji jako hipotezę. Porównaj kohortę objętą pomiarami z nieobjętą i obserwuj, co dzieje się przez kilka miesięcy — da ci to lepsze informacje niż te, które ma cała kategoria. To także informacje o twoich własnych klientach, a nie o cudzych.
W tej luce kryje się też szansa, ponieważ pierwsza marka, która opublikuje prawdziwe porównanie kohortowe, narzuci warunki dyskusji wszystkim kolejnym.
Nie musisz stawać się firmą diagnostyczną, żeby odpowiedzieć na pytanie, które zadają twoi klienci.
Jeśli chcesz rzetelnie sprawdzić kwestię retencji, mała mierzona kohorta to rozsądny punkt wyjścia, a my pomożemy ci ją zaprojektować. Jeśli wolisz zacząć na jeszcze mniejszą skalę, nasz przewodnik po pierwszym wdrożeniu pokazuje, jak przeprowadzić płatną kohortę dla pięćdziesięciu klientów.
Zarezerwuj 30-minutowe demo, kiedy ci pasuje, albo najpierw skieruj swoich inżynierów do dokumentacji API.
Prawo europejskie ogranicza oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności i suplementów diety do zatwierdzonej listy, a ta lista jest krótka. Rejestr UE zawiera 2 337 wpisów, z czego 269 jest zatwierdzonych, a tylko piętnaście z nich to zatwierdzone oświadczenia o zmniejszeniu ryzyka choroby.1 Niemieckie prawo reklamy dokłada do tego kolejne ograniczenia.3 Pokazanie klientowi jego własnego pomiaru nie jest oświadczeniem na temat produktu, dlatego pomiar pozostaje dla ciebie dostępny.
Te, które warto badać, reagują w czasie dopasowanym do subskrypcji, a klient może na nie zareagować. Niektóre składniki w ogóle nie mają takiego markera, a badania wokół nich kosztują i sprawiają, że klienci przestają ci ufać. Zbuduj panel wokół tego, co faktycznie reaguje, i jasno mów, czego nie obejmuje.
Nikt nie opublikował niezależnych dowodów, że tak jest. Kilka dużych marek dodało w ostatnich latach element badań, ale żadna nie opublikowała ich wpływu na powtarzalność zakupów ani na wartość życiową klienta. Porównaj kohortę badaną z niebadaną, a dowiesz się o tym więcej niż cała kategoria.
Ustal odpowiedź przed startem, zamiast wymyślać ją na bieżąco. Potraktuj wynik jako informację, wyjaśnij, co oznacza dla danego klienta, i zaproponuj mu kolejny krok. Cisza sprawia, że klient uznaje, że produkt nie działa.
Odpowiedzialność spoczywa na tym, kto sprzedał badanie, więc ścieżka eskalacji musi istnieć, zanim wystartujesz. Zapisz, kto kontaktuje się z klientem, jak szybko to robi, co wolno mu powiedzieć i gdzie klient kieruje się po poradę medyczną. Interpretacja indywidualnego wyniku należy do lekarza prowadzącego.
Nie musisz niczego budować, ponieważ laboratorium, pobieranie krwi, logistyka, oprogramowanie i dokumentacja zgodności mogą należeć do partnera, podczas gdy wszystko, co widzi klient, pozostaje twoje. Koszty samodzielnego zbudowania takiego rozwiązania przedstawiamy w naszym artykule o prowadzeniu badań krwi we własnym zakresie.
Ten artykuł ma charakter ogólnych informacji dla marek z branży zdrowia konsumenckiego rozważających wdrożenie warstwy pomiarowej. Nie stanowi porady prawnej, regulacyjnej ani medycznej, a zasady dotyczące oświadczeń zdrowotnych należy skonsultować z lokalnym doradcą. Interpretacja każdego indywidualnego wyniku należy do lekarza prowadzącego.

Aniva zajmuje się laboratorium, logistyką i raportem. Ty zachowujesz relację z pacjentem i własną markę.
Dwadzieścia minut i będziesz wiedzieć, czy to pasuje do twojego sposobu działania.