Het Ertragswertverfahren waardeert een apotheek op de verwachte opbrengsten in plaats van op de bezittingen. Resultaten uit het verleden wegen zwaarder voor de recente jaren, een ondernemersloon wordt afgetrokken en het restant wordt gekapitaliseerd.
Het Ertragswertverfahren is de methode die een apotheek waardeert op basis van de verwachte winst, niet op de apparatuur, inrichting en voorraad die de apotheek bezit. De gedachte is dat een koper betaalt voor een toekomstige inkomstenstroom en dat de bezittingen alleen het middel zijn om die te genereren. Op hoofdlijnen heeft de methode vier stappen:
Het uitgangspunt is het Betriebsergebnis van die afgelopen jaren, gecorrigeerd zodat eenmalige posten eruit worden gehaald en de jaren onderling vergelijkbaar zijn. Omdat de eigen arbeid van de eigenaar nooit als kostenpost in de boekhouding van een door de eigenaar geleide apotheek staat, moet een kalkulatorischer Unternehmerlohn worden afgetrokken voordat er iets wordt gekapitaliseerd. Zonder die aftrek zou de methode de werktijd van de eigenaar behandelen alsof het winst was.
De twee beslissingen die de uitkomst het meest veranderen, zijn eerder conventies dan standaarden. Het afgetrokken salaris wordt gekozen door degene die de waardering maakt en komt niet uit een tabel. Het percentage waartegen de resterende winst wordt gekapitaliseerd, wordt op dezelfde manier gekozen, omdat het moet aangeven hoe risicovol en hoe houdbaar die winst wordt ingeschat. Geen van beide cijfers ligt ergens vast, en dat is iets wat een eigenaar bij het lezen van een waardering in gedachten moet houden. Twee adviseurs kunnen dezelfde apotheek waarderen, op heel verschillende bedragen uitkomen en toch allebei een verdedigbaar cijfer hebben, omdat ze verschillende maar redelijke aannames hebben gemaakt. Een waardering is daarom eerder een redenering met cijfers dan een meting.
Het grootste deel van de uitkomst van deze methode is de ideeller Wert, het deel van de prijs dat geen inventaris of voorraad is, en dat hangt af van de aanname dat de opbrengsten doorlopen nadat degene die ze opbouwde vertrekt. Het resultaat wordt achteraf soms herleid tot een Kaufpreisfaktor, een veelvoud van de winst of omzet, wat een waardering samenvat in plaats van uitvoert. Oudere overzichten van aankoopprijzen van apotheken circuleren nog steeds alsof de cijfers actueel zijn, maar ze vervangen geen waardering van de specifieke praktijk voor je.
Hoe een verdedigbaar bedrag eruitziet, hangt af van de praktijk en van de adviseur die het werk doet, en hoe de transactie wordt belast hangt af van de individuele situatie. Beide vragen horen bij een waarderingsadviseur en de Steuerberater voordat er een bod wordt uitgebracht.
Dit begrip uit de woordenlijst is algemene informatie over het Duitse apotheekrecht en de praktijk. Het is geen juridisch advies. Neem voor bindend advies over je eigen apotheek contact op met je Landesapothekerkammer.