Aniva
11
 min leestijd

Diagnostics as a Service voor wellnesscreators en de reclameregels die gelden

Een diagnostiekproduct geeft een gezondheidsdoelgroep iets wat een affiliatecode niet kan bieden: een meting waar ze iets mee kunnen en een reden om terug te komen. Deze gids behandelt wat white-labelling echt betekent voor het merk, het laboratorium, de klantrelatie en de aansprakelijkheid, en waarom een omzetdeling thuishoort bij aanvullende panels in plaats van bij het lidmaatschap. Vervolgens komt het deel aan bod dat de meeste presentaties voor creators overslaan, namelijk dat de Duitse wetgeving voor gezondheidsreclame aanbevelingen, persoonlijke succesverhalen en ervaringen van volgers beperkt, boven op de transparantieregels die al gelden. De gids sluit af met de vraag rondom de zorgplicht en hoe een klinisch traject er vóór de lancering uit moet zien.
Omslagafbeelding van blogbericht
Geschreven door
Robert Jakobson
Gepubliceerd op
6 augustus 2026

Een creator met een gezondheidspubliek krijgt elke maand dezelfde pitch. Een merk voor voedingssupplementen wil een samenwerking, een wearable wil een code, een eiwitbedrijf wil een smaak naar het kanaal vernoemen. Elk voorstel heeft dezelfde vorm: een commissie op een eerste aankoop en daarna niets meer.

Bloedtesten komen steeds weer naar voren als alternatief, omdat de infrastructuur achter een panel nu kan worden gekocht in plaats van gebouwd, net zoals een kliniek die koopt.

Hier is het eerlijke antwoord vóór de rest van het artikel. Een diagnostisch product is een beter verdienmodel dan een affiliatecode en juridisch veel zwaarder, want zodra een creator verdient aan iets dat ziekte opspoort, wordt de content in Duitsland gereguleerde gezondheidsreclame.

Waarom past een diagnostiekproduct beter bij een gezondheidsdoelgroep dan nog een lijn met voedingssupplementen?

Een voedingssupplement wordt verkocht op goed vertrouwen. De klant slikt het, voelt zich ongeveer hetzelfde en blijft uit gewoonte abonnee. Een panel draait dat om, want een nulmeting nodigt uit tot een hertest en herhaalaankoop zit ingebakken in het product. Het bijbehorende artikel voor merken van voedingssupplementen bespreekt welke markers reageren op een tijdschaal waar een abonnement mee uit de voeten kan.

De vergelijking gaat op drie punten mank. Een laboratoriumuitslag valt onder gezondheidsgegevens, die artikel 9, lid 1 van de AVG behandelt als een bijzondere categorie waarvan de verwerking verboden is tenzij er een uitzondering geldt. Een bloedafname vereist een locatie, een bevoegd persoon, een geaccrediteerd laboratorium en een koerier, en een magazijn biedt niets daarvan. En een voedingssupplement brengt de klant nooit slecht nieuws, een panel wel.

Wat betekent White-Label eigenlijk in de praktijk?

Achter White-Label gaan vier vragen schuil, en de antwoorden hoeven niet dezelfde kant op te wijzen.

  • Wiens merk op het rapport staat. Bij een volledige White-Label dragen de bestelpagina, de app, de resultaten-pdf en de e-mails de naam van de maker. Vraag waar de naam van de aanbieder toch weer opduikt, want dat gebeurt meestal wel.
  • Welk laboratorium de analyse uitvoert. Nooit de creator, en meestal ook niet het platform. De meeste platforms coördineren geaccrediteerde laboratoria in plaats van er zelf een te bezitten, en accreditaties zoals ISO 15189 en RiliBÄK horen bij het analyserende laboratorium. De gids voor klinieken over Diagnostics as a Service bevat de rest van de checklist.
  • Wie de klantrelatie bezit. Degene die de betaling ontvangt en het contract tekent. Als het platform de klant factureert, heeft de creator gewoon een affiliate-deal in een mooier jasje.
  • Wie is aansprakelijk. Door onder je eigen merk te verkopen ben jij de adverteerder, dus de onderstaande verplichtingen zijn voor jou. De klinische verantwoordelijkheid verschuift geen van beide kanten op, omdat de analyse bij het laboratorium blijft en de interpretatie bij de arts.

Hoe kan een creator de drie manieren om het aanbod op te zetten het best vergelijken?

Drie structuren zijn realistisch, en ze verschillen in controle, marge en regeldruk.

Drie manieren waarop een creator een diagnostiekaanbod kan opzetten
StructuurVan wie de klant isMargestructuurRegelgevingsrisico
Affiliatelink of kortingscodeDe diagnostiekaanbieder. De creator stuurt verkeer door en komt nooit te weten wie heeft gekocht of daarna terugkwam.Een eenmalige commissie op de doorverwezen aankoop. De inkomsten stoppen zodra de klik voorbij is.Het laagst, maar niet nul. De media-autoriteiten willen een asterisk en een duidelijke vermelding van commissie naast een affiliatelink, en "Werbung" of "Anzeige" naast een kortingscode. De wetgeving voor gezondheidsreclame bepaalt nog steeds wat er over de dienst mag worden gezegd.
Co-branded aanbodGedeeld in de marketing en in de praktijk bepaald door wie de betaling ontvangt. Goed om in het contract vast te leggen in plaats van ervan uit te gaan.Een afgesproken aandeel per bestelling in plaats van per klik, en het moment waarop een aandeel in aanvullende panels kan worden gevraagd.Hoger. Volgens richtlijnen van de media-autoriteit is voor productbranding in samenwerking met een merk nog steeds een reclamelabel nodig, en een zichtbare persoonlijke aanbeveling is precies wat de HWG-regels rond aanbevelingen beperken.
Volledig White-Label-productHet bedrijf van de creator, dat verkoopt, factureert, verlengt en de ondersteuning verzorgt.De creator bepaalt de verkoopprijs en betaalt het platform voor de diagnostieklaag. De omzet groeit door bij hertests in plaats van te stoppen na de eerste aankoop.Het hoogst, en van een andere aard. De creator wordt de adverteerder en de verkoper, dus de verplichtingen rond gezondheidsreclame zijn voor henzelf. Labeling kan wegvallen als het eigendom duidelijk is, maar aansprakelijkheid niet.

De tabel kan niet laten zien wat mensen het meest verrast: de labelplicht en de aansprakelijkheid bewegen in tegengestelde richting. De Duitse deelstaatmedia-autoriteiten stellen dat een bericht over je eigen product geen reclamelabel nodig heeft wanneer het eigendom duidelijk is, terwijl productbranding in samenwerking met een merk er nog steeds een vereist. De White-Label-route heeft daardoor de lichtste labelplicht en het grootste juridische risico.

Hoe werkt het financieel als de omzetdeling op uitbreidingen zit?

Een verstandige samenwerking geeft de creator een deel van de aanvullende panels in plaats van het basislidmaatschap. Het lidmaatschap dekt de vaste kosten voor de bloedafname, het laboratoriumwerk en de ondersteuning, dus een aandeel daaruit betekent een uitgeklede dienst of een hogere prijs. Aanvullende panels bieden ruimte zonder die nadelen, en ze belonen hertesten in plaats van alleen aanmeldingen.

De berekening hieronder is illustratief, en elke letter is een aanname om door je eigen waarden te vervangen. Laat N het aantal geworven leden in jaar één zijn, C de affiliatecommissie per aanmelding, P de prijs van een aanvullend panel, s het aandeel van de creator, A het aantal panels dat een lid per jaar koopt, en r het deel dat een jaar later nog actief is.

Affiliate verdient N keer C in jaar één en daarna niets. Het add-onaandeel verdient N keer A keer P keer s in jaar één, dat bedrag vermenigvuldigd met r in jaar twee en met r in het kwadraat in jaar drie, dus het totaal over drie jaar is N keer A keer P keer s vermenigvuldigd met (1 + r + r in het kwadraat). Die factor is 1,75 bij 50 procent retentie, uit 1 + 0,5 + 0,25. Deze is 1,96 bij 60 procent en 2,19 bij 70 procent, uit 1 + 0,6 + 0,36 en 1 + 0,7 + 0,49. De terugkerende structuur wint dus over drie jaar wanneer A keer P keer s keer die factor groter is dan C, en de variabele die de uitkomst het meest beïnvloedt is A in plaats van s.

Onder welke reclamewetgeving valt een creator eigenlijk?

Er gelden twee soorten wetgeving tegelijk. Wetgeving over openbaarmaking vraagt of het publiek kan zien dat er geld is betaald. Wetgeving over gezondheidsreclame vraagt wat er überhaupt mag worden gezegd. De meeste makers kennen alleen de eerste.

Artikel 5a lid 4 van de Duitse wet tegen oneerlijke mededinging (UWG) maakt het oneerlijk om het commerciële doel van een handeling onherkenbaar te laten, en de derde zin veronderstelt dat er een tegenprestatie is ontvangen, tenzij degene die handelt het tegendeel aantoont. Nummer 11 van de bijlage bij artikel 3 lid 3 UWG maakt betaalde redactionele inhoud onrechtmatig zodra het verband niet duidelijk is. Artikel 22 lid 1 van het Duitse staatsverdrag voor de media en artikel 6 lid 1 van de uitvoeringswet voor de Digital Services Act vereisen dat commerciële communicatie duidelijk herkenbaar en herleidbaar is.

De tweede wet is de wet op reclame in de gezondheidszorg (Heilmittelwerbegesetz, HWG). Die geldt voor procedures en behandelingen onder artikel 1, lid 1, nummer 2, maar alleen voor zover de reclame-uiting betrekking heeft op het opsporen, verhelpen of verlichten van ziekten, kwalen, lichamelijk letsel of ziekelijke klachten. Het aanknopingspunt ligt bij de uiting en niet bij het product, dus het beschrijven van het meten van honderd markers kan erbuiten vallen, terwijl de belofte om uit te zoeken of de kijker een schildklierprobleem heeft er juist onder valt.

  • Nummer 2, het aanbevelingsverbod. Reclame gericht op consumenten mag geen uitspraken gebruiken die verwijzen naar een aanbeveling door wetenschappers, mensen werkzaam in de gezondheidszorg of andere personen die door hun bekendheid het gebruik van geneesmiddelen kunnen stimuleren. Of dat laatste deel ook voor een creator geldt, is precies het discussiepunt.
  • Nummer 3, ziektegeschiedenissen. Reclame mag geen ziektegeschiedenissen weergeven als dat oneigenlijk, afstotend of misleidend is, of als een gedetailleerde beschrijving zou kunnen leiden tot een verkeerde zelfdiagnose. De eigen voor-en-na van een creator is in feite gewoon een ziektegeschiedenis.
  • Nummer 11, verklaringen van derden. Verklaringen van derden, met name dank-, waarderings- of aanbevelingsbrieven, mogen niet worden gebruikt wanneer ze oneigenlijk, aanstootgevend of misleidend zijn. Dat is een beperkt verbod, maar een muur van volgerscreenshots als bewijs valt er precies onder.

Artikel 3 HWG voegt een norm tegen misleiding toe die geldt voor een therapeutische werking die niet bestaat, de valse indruk dat succes zeker is en de valse indruk dat de reclame niet voor concurrentiedoeleinden is. Artikel 12 lid 2 sluit een heel onderwerp uit, omdat consumentenreclame voor procedures geen betrekking mag hebben op de ziekten in de bijlage, namelijk meldingsplichtige infectieziekten, kwaadaardige gezwellen, verslavingsstoornissen anders dan nicotineverslaving, en complicaties bij zwangerschap en bevalling.

Paragraaf 15 maakt overtredingen van paragraaf 11 en 12 bestuurlijke overtredingen waarop een boete tot 50.000 euro staat, en paragraaf 8 lid 3 UWG geeft concurrenten en geregistreerde verenigingen het recht om staking te eisen, zodat niets op een toezichthouder hoeft te wachten.

Hoe ziet content die aan de regels voldoet eruit?

Content die aan de regels voldoet verkoopt de dienst in plaats van de uitkomst. Als een zin verkeerd zou klinken vanuit de marketingafdeling van een laboratorium, is die ook verkeerd vanuit een kanaal.

  • Beschrijf de dienst feitelijk, dus welke markers worden gemeten, hoe en door wie het monster wordt afgenomen, hoe lang de resultaten duren en wat het kost.
  • Beloof een meting en niets anders, want een panel levert cijfers op in plaats van energie of een betere slaap, en een getal voor biologische leeftijd is een schatting.
  • Laat persoonlijke succesverhalen weg en noem de uitgesloten ziekten niet, dus geen kankerscreening als insteek en geen meldingsplichtige infecties.
  • Houd zorgprofessionals buiten de aanbeveling, want een zorgverlener die een marker uitlegt is educatief, terwijl een zorgverlener die het aanbod aanbeveelt dat niet is.
  • Label de relatie in de taal van de markt, wat voor Duitse content betekent dat "Werbung" of "Anzeige" vooraan staat.

Wat gebeurt er als een volger een verontrustend resultaat krijgt?

Het zal gebeuren. Een breed panel bij een grote groep levert routinematig waarden buiten het bereik op, meestal niets bijzonders en soms niet. De vraag is wat iemand doet in het uur na het openen van de app.

Het verkeerde antwoord is het reactieveld, en dat klopt zowel juridisch als qua fatsoen niet. Paragraaf 1, lid 2 van de Duitse Heilpraktikergesetz definieert het uitoefenen van geneeskunde als elke beroepsmatige of commerciële activiteit voor het vaststellen, genezen of verlichten van ziekten, kwalen of lichamelijk letsel, en paragraaf 1, lid 1 vereist een vergunning. Een creator die de waarden van een volger duidt in een context waarmee geld wordt verdiend, zit aan de verkeerde kant van die grens.

Het juiste antwoord is een klinisch traject dat voor de lancering is vastgelegd. Een aanbieder moet zonder opzoeken kunnen zeggen met wie iemand contact opneemt, hoe snel dat gebeurt en wat er gebeurt als een waarde een kritieke grens overschrijdt. Vertel de doelgroep dat op het moment van aankoop, niet op het moment van paniek.

Waar Aniva past

Aniva levert de diagnostieklaag onder een aanbod met eigen merk, namelijk laboratoriumaansturing, kits en logistiek, bestellingen en een API, white-label levering van uitslagen en compliance. Aniva is zelf geen laboratorium. Partnerlaboratoria zoals ZOTZ|KLIMAS beschikken over de accreditatie, met RiliBÄK en ISO 15189 op hun naam. De diagnostiekpagina en de partnerpagina leggen de rest uit.

Het lidmaatschap kost € 199 per jaar voor meer dan 100 biomarkers* verspreid over 10 fysiologische systemen, met resultaten in de app meestal binnen 10 dagen en bloedafnames door bevoegde artsen op partnerlocaties in Duitsland en Finland. Leden krijgen een schatting van hun biologische leeftijd, een gezondheidsplan, een persoonlijke Concierge-chat voor gezondheid en wearable-integratie, en de catalogus reikt verder dan 2.000 markers. De omzetdeling voor partners zit op de aanvullende panels en niet op het lidmaatschap. Het bijbehorende artikel over digitale gezondheid licht het model toe voor engineers.

Waar het op neerkomt

Een diagnostiekaanbod is het zeldzame creatorproduct waarbij de zakelijke logica en het belang van het publiek dezelfde kant op wijzen. Herhaalaankopen horen er van nature bij, de marge kan hertesten belonen en de klantrelatie kan van de creator zijn. Daar komt een regelgevingspositie bij die geen enkele affiliatecode met zich meebrengt, want de Duitse wet op gezondheidsreclame beperkt aanbevelingen, het persoonlijke verhaal en ervaringen van volgers, de drie dingen waarop creatormarketing is gebouwd.

Veelgestelde vragen

Heeft een creator een vergunning nodig om bloedtesten aan het eigen publiek te verkopen?

Het verkopen van het product is geen uitoefening van de geneeskunde, omdat bevoegde professionals en een geaccrediteerd laboratorium de bloedafname en de analyse uitvoeren. Een resultaat interpreteren is iets anders. Artikel 1, lid 2 van de Duitse Heilpraktikergesetz omvat elke beroepsmatige of commerciële activiteit voor het vaststellen, genezen of verlichten van ziekte, en daar komt het duiden van de waarden van een volger op neer.

Mag een creator eigen bloedtestresultaten laten zien in een betaalde samenwerking?

Het veilige antwoord is nee. Paragraaf 11 lid 1 nummer 3 van de Duitse Heilmittelwerbegesetz beperkt het weergeven van ziektegeschiedenissen in consumentenreclame als dat oneigenlijk, afstotend of misleidend is, of als een gedetailleerde beschrijving zou kunnen leiden tot een verkeerde zelfdiagnose. Nummer 11 beperkt uitspraken van derden, waaronder aanbevelingsbrieven.

Hoe moet een betaalde samenwerking voor diagnostiek in Duitsland worden aangeduid?

Met het woord "Werbung" of "Anzeige", aan het begin van het bericht en zichtbaar zonder te scrollen. De Duitse deelstaatmedia-autoriteiten raden het aan als eerste woord van een bijschrift en beschouwen afkortingen zoals "ad" en alternatieven zoals "sponsored by" als onvoldoende. Bij affiliatelinks horen een asterisk en een commissievermelding naast de link.

Moet een creator een deel van het lidmaatschap of van de extra panels verdienen?

Van de aanvullende panels. Het basislidmaatschap draagt de vaste kosten van de bloedafname, de analyse en de ondersteuning, dus een aandeel daaruit betekent minder service of een hogere prijs. Aanvullende panels laten ruimte zonder een van beide, en ze betalen voor herhaaltesten.

Welke platformregels gelden er naast de Duitse wet?

De platformlaag staat hier los van en kan strenger zijn. Het Branded Content Policy van TikTok vermeldt farmaceutische producten, gezondheidszorg en geneesmiddelen als verboden sector, met daarbij medische instellingen, behandelingen en hulpmiddelen, waardoor een betaalde samenwerking voor diagnostiek daar niet zomaar te plaatsen is. Artikel 26(2) van de EU Digital Services Act verplicht online platforms om gebruikers te laten aangeven dat content commerciële communicatie bevat.

Dit artikel bevat algemene commerciële informatie en uitleg over regelgeving voor creators en hun managers. Het is geen juridisch of medisch advies, en niets erin beschrijft een diagnose of behandeling. Het Duitse reclamerecht wordt per geval toegepast en andere Europese markten verschillen, dus win advies in voordat je een campagne start. Het gedeelte over unit economics is illustratief en elke waarde is een aanname, geen cijfer van Aniva. De laboratoriumaccreditatie behoort toe aan het analyserende laboratorium, en de interpretatie van een resultaat blijft bij de behandelend arts.

Bloedtesten toevoegen aan je bedrijf

Aniva verzorgt de laboratoria, de testkits, de verzending, de software en het papierwerk voor gegevensbescherming. Jij biedt bloedtesten aan onder je eigen merk. Vertel ons welke testen je nodig hebt en we laten je zien hoe het werkt.

Demo boeken

Je toekomstige ik wacht op je

Begin te bouwen aan het gezondste decennium van je leven.

Vandaag lid worden