Μια ikterische Probe είναι ένα δείγμα του οποίου ο ορός ή το πλάσμα έχει έντονο κίτρινο έως καφέ χρώμα επειδή περιέχει πολλή χολερυθρίνη. Το εργαστήριο σημειώνει την αλλοίωση του χρώματος, επειδή μπορεί να επηρεάσει ορισμένες μετρήσεις.
Μια ikterische Probe είναι ένα δείγμα του οποίου ο ορός ή το πλάσμα έχει έντονο κίτρινο, πορτοκαλί ή καφετί χρώμα αντί για τη συνηθισμένη απαλή αχυρένια απόχρωση. Το χρώμα προέρχεται από τη χολερυθρίνη, τη χρωστική που παράγεται όταν διασπώνται τα ερυθρά αιμοσφαίρια και κανονικά επεξεργάζεται το συκώτι. Όταν κυκλοφορεί σε μεγαλύτερη ποσότητα από το συνηθισμένο, φαίνεται στο διαχωρισμένο δείγμα πολύ πριν παρατηρήσει κανείς οτιδήποτε στο άτομο που το έδωσε.
Το εργαστήριο καταγράφει την αλλοίωση του χρώματος για τεχνικό λόγο, επειδή η χολερυθρίνη απορροφά φως σε ένα εύρος που χρησιμοποιούν και αρκετές φωτομετρικές μέθοδοι. Ένα έντονα χρωματισμένο δείγμα μπορεί έτσι να κάνει μεμονωμένες μετρήσεις πολύ υψηλές ή πολύ χαμηλές, ανάλογα με τη μέθοδο.
Οι σύγχρονοι αναλυτές ποσοτικοποιούν το χρώμα ως δείκτη δίπλα στα αποτελέσματα, γι' αυτό και το σχόλιο σε μια έκθεση αποτελεί μετρημένη διαπίστωση για το δείγμα και όχι απλή εντύπωση. Ανάλογα με την αναλυόμενη ουσία, το εργαστήριο αποδεσμεύει στη συνέχεια την τιμή με μια σημείωση ή τη συγκρατεί και ζητά νέο δείγμα. Όταν μια τιμή συγκρατείται, το akkreditiertes Labor δηλώνει τι χρειάζεται και αυτή η απαίτηση δεν επιδέχεται συζήτηση στον πάγκο.
Για ένα φαρμακείο αυτό δεν σημαίνει σχεδόν τίποτα από κλινικής πλευράς, αλλά σημαίνει αρκετά από πλευράς επικοινωνίας, γιατί το φαρμακείο δεν παρατήρησε τον αποχρωματισμό, δεν τον αξιολογεί και δεν μπορεί να πει τι τον προκάλεσε.
Η χολερυθρίνη αυξάνεται για πολλούς λόγους, κάποιοι από τους οποίους είναι εντελώς καλοήθεις και ισόβιοι και άλλοι όχι, και για να ξεχωρίσουν χρειάζεται γιατρός που έχει μπροστά του το ιστορικό.
Ο σωστός χειρισμός στον πάγκο έχει τρία βήματα:
Οι εικασίες για τα αίτια στον πάγκο είναι ακατάλληλες και μια λάθος εκτίμηση προς οποιαδήποτε κατεύθυνση είναι πραγματικά επιβλαβής.
Ο όρος ανήκει μαζί με τους δύο γειτονικούς του, γιατί η Hämolyse και η lipämische Probe είναι τα άλλα δύο ευρήματα παρεμβολής που εμφανίζονται ως πάγια σχόλια στις εργαστηριακές αναφορές, ενώ και τα τρία περιγράφουν το δείγμα και όχι τον ασθενή.
Τα τρία ευρήματα διαφέρουν ως προς το τι τα προκαλεί. Η αιμόλυση προκαλείται συνήθως κατά τη συλλογή και τον χειρισμό, και η λιπαιμία συνήθως από ένα πρόσφατο γεύμα, ενώ ένα ικτερικό δείγμα περιγράφει κάτι για το ίδιο το άτομο και δεν είναι καθόλου σφάλμα Präanalytik. Αυτή η διάκριση έχει σημασία, γιατί μια επαναληπτική αιμοληψία λύνει τα δύο πρώτα και δεν αλλάζει τίποτα στο τρίτο.
Αυτό το λήμμα του γλωσσαρίου παρέχει γενικές πληροφορίες για τη γερμανική νομοθεσία και πρακτική των φαρμακείων. Δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Για δεσμευτικές οδηγίες σχετικά με το δικό σου φαρμακείο, επικοινώνησε με το αρμόδιο Landesapothekerkammer.