
Πολύ πριν πουλήσει κανείς Diagnostics as a Service σε γερμανικό ιατρείο, ο κρατικός πίνακας αμοιβών είχε ήδη μειώσει το ποσό που πληρωνόταν ένα ιατρείο για την παραγγελία εργαστηριακών εξετάσεων. Αυτή η μείωση είναι σκόπιμη και δημόσια. Δεν έχει καμία σχέση με το ποιος προμηθεύει τα κιτ ή ποιος λειτουργεί το εργαστήριο.
Επειδή ο υπολογισμός πίσω από αυτό δημοσιεύεται πλήρως, κάθε ιατρείο μπορεί να υπολογίσει μόνο του πώς επηρεάζει μια συγκεκριμένη εξέταση την αμοιβή του. Αυτό το άρθρο παρουσιάζει πρώτα τον μηχανισμό. Στη συνέχεια δίνει τα ισχύοντα στοιχεία για τη γενική ιατρική, απαριθμεί όσα παραλείπει ο υπολογισμός και κλείνει με την περίπτωση που έχει σημασία για μια τέτοια υπηρεσία, δηλαδή μια εξέταση που ζήτησε ο πελάτης και όχι μια εξέταση που χρειαζόσουν εσύ.
Λόγω μιας πληρωμής που ο πίνακας αμοιβών ονομάζει Wirtschaftlichkeitsbonus, το μπόνους οικονομίας, το οποίο χρεώνεται ως κωδικός 32001. Καταβάλλεται μία φορά ανά περιστατικό δημόσιας ασφάλισης. Το ύψος του εξαρτάται από το κόστος εργαστηρίου του ιατρείου ανά περιστατικό σε εκείνο το τρίμηνο.1
Το κόστος ανά περιστατικό είναι το μέγεθος που καθορίζει το μπόνους, όχι ο αριθμός των εξετάσεων. Η αξία ανά περιστατικό του ιατρείου είναι το συνολικό κόστος εργαστηρίου διαιρεμένο με τον αριθμό των περιστατικών δημόσιας ασφάλισης. Έτσι, ένα ιατρείο που παραγγέλνει περισσότερες εξετάσεις για αναλογικά περισσότερα άτομα μπορεί να κλείσει το τρίμηνο με την ίδια αξία ανά περιστατικό όπως πριν.1
Αυτή η τιμή ανά περιστατικό συγκρίνεται στη συνέχεια με δύο όρια, ένα κατώτερο και ένα ανώτερο, που καθορίζονται για κάθε ειδικότητα. Κάτω από το κατώτερο όριο το ιατρείο λαμβάνει ολόκληρο το μπόνους, ενώ στο ανώτερο όριο ή πάνω από αυτό δεν λαμβάνει τίποτα. Ανάμεσα στα δύο, το μπόνους μειώνεται αναλογικά με το πόσο πάνω από το κατώτερο όριο βρίσκεται η τιμή ανά περιστατικό.1
Κάτω από κόστος εργαστηρίου 1,42 € ανά περιστατικό δημόσιας ασφάλισης, ένα ιατρείο γενικής ιατρικής λαμβάνει ολόκληρο το μπόνους οικονομικότητας, ενώ στα 3,37 € και άνω δεν λαμβάνει τίποτα. Πηγές: Beschluss des Bewertungsausschusses της 1ης Απριλίου 2018 για τον μηχανισμό, KBV της 13ης Μαρτίου 2025 για τα όρια και Beschluss της 17ης Σεπτεμβρίου 2025 για την αξία του πόντου.
Αυτό εξαρτάται από τέσσερα δημοσιευμένα στοιχεία: τα δύο όρια, το μέγεθος του μπόνους σε μονάδες και την αξία της κάθε μονάδας. Για τη γενική ιατρική, το κατώτατο όριο είναι 1,42 € κόστος εργαστηρίου ανά περιστατικό και το ανώτατο είναι 3,37 €. Και τα δύο ισχύουν από την 1η Ιουλίου 2025.2
Το ίδιο το μπόνους είναι 19 μονάδες για τη συγκεκριμένη ειδικότητα και κάθε μονάδα αξίζει 12,7404 σεντ από την 1η Ιανουαρίου 2026.3
Πολλαπλασιάζοντας τα δύο προκύπτουν περίπου 2,42 ευρώ ανά περιστατικό. Αυτό το ποσό είναι δικός μας υπολογισμός από τους πόντους και την αξία του πόντου, γιατί κανείς δεν δημοσιεύει το μπόνους ως ποσό σε ευρώ. Για ένα ιατρείο με χίλια περιστατικά δημόσιας ασφάλισης σε ένα τρίμηνο, μια αξία περιστατικού στο ανώτατο όριο ή πάνω από αυτό σημαίνει επομένως περίπου 2.420 ευρώ λιγότερα σε μπόνους.
Τα δύο όρια είναι τόσο χαμηλά λόγω μιας μεταρρύθμισης που τέθηκε σε ισχύ νωρίτερα την ίδια χρονιά. Η επόμενη ενότητα εξηγεί αυτή τη μεταρρύθμιση.
Πρώτα άλλαξε η αποτίμηση των ίδιων των εξετάσεων. Μέχρι το τέλος του 2024, η μεταφορά, τα υλικά και η ηλεκτρονική παραγγελία χρηματοδοτούνταν από τις αποτιμήσεις των εξετάσεων. Η μεταρρύθμιση της 1ης Ιανουαρίου 2025 εισήγαγε ξεχωριστές κατ' αποκοπή αμοιβές για αυτά τα τρία στοιχεία και μείωσε αντίστοιχα τις αποτιμήσεις.4
Αυτή η μείωση είχε μια παρενέργεια στο μπόνους. Χαμηλότερη αποτίμηση ανά εξέταση σημαίνει χαμηλότερο εργαστηριακό κόστος ανά περιστατικό, οπότε τα ιατρεία πάνω από το κατώτερο όριο θα κέρδιζαν μπόνους χωρίς να αλλάξουν τι παρήγγειλαν. Για να αποφευχθεί αυτό, τα όρια μειώθηκαν για κάθε ειδικότητα την 1η Ιουλίου 2025. Η Kassenärztliche Bundesvereinigung αναφέρει ως στόχο να παραμείνει το μπόνους αμετάβλητο.2
Τα δύο όρια που αναφέρονται παραπάνω είναι το αποτέλεσμα αυτής της μείωσης. Δεν μπορέσαμε να βρούμε κάποια νεότερη δημοσιευμένη αλλαγή σε αυτά για το 2026.
Αρκετά, και η λίστα έχει σημασία επειδή αλλάζει το τι γράφει ένα ιατρείο στο παραπεμπτικό. Ορισμένες επισημασμένες περιπτώσεις εξαιρούνται εντελώς. Περιλαμβάνουν διαγνωστικές εξετάσεις πριν από την έναρξη αντιβιοτικού, φροντίδα εγκυμοσύνης, διαγνωσμένο διαβήτη, καρκίνο υπό θεραπεία, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια κάτω από συγκεκριμένη κάθαρση και HIV υπό θεραπεία.5
Ορισμένοι κωδικοί μένουν εκτός, όπως και ορισμένες περιπτώσεις. Οι προεγχειρητικές εργαστηριακές εξετάσεις, ο κωδικός για το τεστ κορονοϊού και οι κωδικοί προληπτικού ελέγχου εξαιρούνται, οπότε ένας προληπτικός έλεγχος που χρεώνεται με αυτούς τους κωδικούς δεν μπαίνει ποτέ στον υπολογισμό.6
Όσα όντως μετρούν είναι ευρύτερα από όσα υποδηλώνει η λέξη εργαστήριο. Ο νόμιμος τιμοκατάλογος αμοιβών έχει δύο εργαστηριακές ενότητες και ό,τι χρεώνεται σε οποιαδήποτε από τις δύο αθροίζεται. Το πού γίνεται η εξέταση δεν αλλάζει αυτό το άθροισμα. Μετράει το ίδιο είτε την κάνεις στον δικό σου χώρο, είτε μέσω ενός κοινού εργαστηρίου, είτε τη στέλνεις σε εξωτερικό εργαστήριο. Έτσι, το να στείλεις τη δουλειά έξω δεν την αφαιρεί από την αξία περιστατικού σου.1
Οι εξετάσεις που παραγγέλλονται μέσω της δημόσιας ασφάλισης προστίθενται στην αξία της περίπτωσης είτε γίνονται εσωτερικά, είτε αγοράζονται μέσω εργαστηριακής κοινότητας είτε αποστέλλονται έξω. Οι επισημασμένες περιπτώσεις, όπως η φροντίδα εγκυμοσύνης και ο διαγνωσμένος διαβήτης, εξαιρούνται. Πηγές: το Beschluss της 412ης συνεδρίασης και η λίστα κωδικών επισήμανσης της KV Hessen της 1ης Οκτωβρίου 2024.
Με βάση τη διατύπωση του κανόνα, όχι. Ο υπολογισμός αθροίζει τα κόστη που χρεώνονται στις δύο ενότητες εργαστηρίου του θεσμοθετημένου τιμοκαταλόγου. Έπειτα τα διαιρεί με τα ασφαλιστικά περιστατικά θεραπείας του ιατρείου, δηλαδή τα περιστατικά για τα οποία χρεώθηκε η προβλεπόμενη αμοιβή επίσκεψης.1
Μια εξέταση που πληρώνεται ιδιωτικά δεν παράγει κανένα από αυτά τα δύο, επειδή χρεώνεται με τον ξεχωριστό ιδιωτικό τιμοκατάλογο. Αυτό λέει το κείμενο του κανονισμού σε απλή ανάγνωση. Ωστόσο, κανένας σύλλογος ή περιφερειακός φορέας δεν έχει δημοσιεύσει δήλωση που να επιβεβαιώνει αυτή την ερμηνεία.
Αντιμετώπισέ το λοιπόν ως μια ερμηνεία του κανόνα και όχι ως οριστική οδηγία. Επιβεβαίωσέ το με τον περιφερειακό σου σύλλογο πριν βασίσεις μια υπηρεσία σε αυτό.
Η προφανής ανησυχία είναι πώς να κρατήσεις μια ιδιωτικά πληρωμένη εξέταση εκτός της αξίας περιστατικού. Με βάση τα παραπάνω, αυτή η ανησυχία είναι αβάσιμη. Τίποτα δεν χρειάζεται να μείνει εκτός της αξίας περιστατικού, επειδή μια ιδιωτικά πληρωμένη εξέταση δεν ήταν ποτέ μέσα σε αυτήν.
Η αντίθετη περίπτωση είναι αυτή που σου κοστίζει. Ας υποθέσουμε ότι ένας πελάτης ζητά μια εξέταση που θα πλήρωνε ο ίδιος, και εσύ την περνάς αντ' αυτού μέσω της υποχρεωτικής ασφάλισης. Το κόστος αυτής της εξέτασης προστίθεται τότε στην αξία περίπτωσής σου. Μόλις αυτή η αξία ξεπεράσει το κατώτατο όριο, το μπόνους σου μειώνεται.
Μέσω της δημόσιας ασφάλισης, μια εξέταση που ζητείται προστίθεται στο κόστος εργαστηρίου ανά περιστατικό και μπορεί να μειώσει το μπόνους. Όταν χρεώνεται ιδιωτικά, δεν δημιουργεί αμοιβή επίσκεψης της δημόσιας ασφάλισης και, σύμφωνα με τη διατύπωση του κανόνα, βρίσκεται εκτός υπολογισμού. Πηγή: Beschluss des Bewertungsausschusses, 412η συνεδρίαση, σε ισχύ από 1 Απριλίου 2018.
Τέσσερις ερωτήσεις ξεκαθαρίζουν τα περισσότερα. Δύο από αυτές είναι για τον περιφερειακό σου σύλλογο, επειδή αφορούν τη χρέωση και όχι την υπηρεσία. Οι άλλες δύο είναι για τον προμηθευτή.
Από τις δύο ερωτήσεις για τον προμηθευτή, μόνο εκείνη για το τιμολόγιο έχει ήδη δημοσιευμένη απάντηση. Οι οδηγίες GOÄ του Bundesärztekammer αναφέρουν ότι για εργασίες που αποστέλλονται σε εξωτερικό εργαστήριο, το εργαστήριο που εκτελεί την υπηρεσία χρεώνει απευθείας τον πελάτη.7
Το άλλο ερώτημα για τον προμηθευτή δεν έχει δημοσιευμένη απάντηση, γιατί εξαρτάται από τη συμφωνία. Είναι επίσης αυτό που αλλάζει την εργάσιμη ημέρα σου. Μια συμφωνία που αφήνει το προσωπικό σου να κάνει περισσότερα από την ίδια την αιμοληψία του εξοικονομεί ελάχιστα.
Το ιατρείο διατηρεί την αιμοληψία και το δικό του όνομα στην υπηρεσία. Όλα τα υπόλοιπα γύρω από την αιμοληψία τα αναλαμβάνει η Aniva, δηλαδή την παραγγελία, το κιτ, τον κούριερ, την κράτηση στο εργαστήριο και την οθόνη που δείχνει το αποτέλεσμα. Όταν ένας πελάτης δεν κάνει αιμοληψία στον δικό σου χώρο, η συλλογή γίνεται στο δίκτυο της ίδιας της Aniva και όχι μέσω υπεργολάβου.
Όλα αυτά περιλαμβάνονται σε μία σύμβαση, η οποία καλύπτει το εργαστήριο, τα κιτ, τη διακίνηση, το λογισμικό και τη συμφωνία δεδομένων. Η υπηρεσία είναι White-Label, οπότε ο πελάτης βλέπει το όνομα του ιατρείου σου και ποτέ το δικό μας.
Αυτό που δεν μπορεί να επιλύσει η συμφωνία είναι το παραπάνω ζήτημα της χρέωσης. Το αν μια συγκεκριμένη εξέταση μπορεί να χρεωθεί ιδιωτικά είναι θέμα του περιφερειακού σου συλλόγου και του δικού σου συμβούλου, όχι ενός προμηθευτή. Ούτε η παραπάνω ερμηνεία είναι οριστική, επειδή κανένας σύλλογος δεν έχει δημοσιεύσει δήλωση που να την επιλύει.
Το ίδιο το σχήμα είναι πιο εύκολο να το κρίνεις βλέποντάς το παρά από μια περιγραφή. Κλείσε ένα demo αν θέλεις να το δεις από την κράτηση μέχρι το αποτέλεσμα.
Αυτό το άρθρο περιγράφει πώς αντιμετωπίζει ο γερμανικός νόμιμος πίνακας αμοιβών τις παραγγελίες εργαστηριακών εξετάσεων. Πρόκειται για γενικές πληροφορίες και όχι για συμβουλές τιμολόγησης ή νομικές συμβουλές, και η δική σου τιμολόγηση είναι θέμα του περιφερειακού σου συλλόγου και του συμβούλου σου.
Ξεκίνησε να χτίζεις την πιο υγιή δεκαετία της ζωής σου.
Εγγραφή σήμερα
Η Aniva αναλαμβάνει το εργαστήριο, την οργάνωση και την αναφορά. Εσύ διατηρείς τη σχέση με τον ασθενή και τη δική σου επωνυμία.
Είκοσι λεπτά και θα ξέρεις αν ταιριάζει στον τρόπο λειτουργίας σου.